Kiedy dach powinien być chłodny?
Przy rosnących cenach energii coraz większą wagę przykłada się do tego, by dachy budynków posiadały prawidłową izolację termiczną – mówiąc potocznie, aby były ciepłe, szczególnie zimą.
Tymczasem zbyt wysoka temperatura dachu latem również może powodować straty energii oraz wpływać na szybką degradację pokrycia dachowego. Stąd właśnie narodziła się idea tzw. chłodnych dachów.
Materiały wykorzystywane do wykonywania pokryć dachowych charakteryzują dwie cechy fizyczne. Pierwsza to współczynnik odbicia promieniowania słonecznego (określany również jako refleksyjność lub albedo). Jest to stosunek sumy energii słonecznej padającej na dach do ilości energii przez dach odbitej. Druga to emisja termiczna, czyli zdolność do odprowadzania zaabsorbowanej energii cieplnej. Chłodne dachy oznaczają się przede wszystkim wysoką refleksyjnością, co oznacza, że odbijają znaczną część padających promieni słonecznych i w ten sposób oddają energię z powrotem do atmosfery. Dzięki zmniejszeniu emisji ciepła do wnętrza budynku, zmniejszone zostaje obciążenie stosowanych latem klimatyzatorów.
Refleksyjność typowych materiałów używanych do wykonywania pokryć dachowych mieści się w zakresie od 0,10 do 0,25, a średnia refleksyjność istniejących dachów nie przekracza 0,20. Definicję „chłodnego dachu” podała amerykańska organizacja Cool Roof Rating Council (Rada ds. Klasyfikowania Chłodnych Dachów) – jest to produkt, który charakteryzuje się współczynnikiem odbicia promieniowania słonecznego, co najmniej 0,70 oraz emisją termiczną minimum 0,75. Należy tu zaznaczyć, że określenie „dach chłodny” odnosi się nie do przegrody, a jedynie do materiałów zastosowanych jako wierzchnia powłoka.
Obok oszczędności energii, które mogą wynieść nawet do 20%, stosowanie chłodnych dachów wpływa również na obniżenie emisji CO2 do atmosfery. Energia słoneczna zaabsorbowana przez dach, oddawana jest w późniejszym okresie w postaci energii cieplnej. Jak pokazują badania, które prowadzili trzej amerykańscy fizycy, Akbari, Menon i Rosenfeld, zastosowanie jasnych powłok dachowych, zwłaszcza na obszarze wielkich miast, pozwoliłoby zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych (w skali światowej) o 24 miliardy ton, a w połączeniu z jasnymi powierzchniami ulic, o 44 miliardy ton. Dodatkowo, stosowanie chłodnych dachów w aglomeracjach miejskich pozwoliłoby ograniczyć zjawisko tzw. „miejskich wysp gorąca”, polegające na wzroście średniej temperatury o 1-5°C w porównaniu z sąsiadującymi obszarami o zabudowie wiejskiej.
W warunkach meteorologicznych występujących w naszym kraju obniżenie kosztów stosowania klimatyzatorów jest możliwe do osiągnięcia w przypadku określonej grupy budynków. Obniżenie temperatury dachu powoduje również przedłużenie żywotności materiałów hydroizolacyjnych. Oznacza to istotną redukcję kosztów związanych z okresową modernizacją pokrycia dachowego, narażonego na stałe oddziaływanie promieniowania ultrafioletowego i podczerwonego.
Dachy chłodne, jako rozwiązanie wspomagające oszczędność energii zostało dostrzeżone przez rząd Stanów Zjednoczonych i włączone do tamtejszych programów oszczędności energii. Nie oznacza to, że technologia ta powinna być bezkrytycznie przeniesiona na grunt polski. Warto jednak przyjrzeć się temu, jakie korzyści może przynieść zastosowanie dachów chłodnych również na polskich budynkach.
mgr inż. Bartłomiej Monczyński (www.monczynski.pl)
Skomentuj
Komentarze — pokaż wszystkie
Brak komentarzy
